موسیقی فیلم چیست؟ ایا تاکنون به هنگام تماشای فیلم حماسی یا حادثه ای به فکر موسیقی ان فیلم افتاده اید؟ایا میدانید که  یک اهنگسازفیلم تا چه  حد ملزم است که در جریانات و رویداد های جنبی یک فیلم سهیم باشد؟ مردمی که در یک سالن تاریک سینما نشسته وچشم به تصاویر متحرک دوخته اند بی گمان نتوانسته اند باسخ درستی برای این برسش ها بیابند و اساسا شاید تا کنون چنین برسشی در ذهن انها نقشر نبسته باشد. گروهی دیگر که دیدگاهی واثع بینانه تر از گروه اول دارند در نهایت کارشان این است که در صورت شنیدن موسیقی فیلمی که قبلا به تماشایش نشسته بودند در مقابل این برسش که ایا این موسیقی را میشناسید؟ سری به عنوان تایید نشان بدهند .اما موسیقی را بیوسته عاملی جنبی در ارائه ی یک فیلم میشمارند واین خطا خود اثرات ثانویه ی فیلم را نزد انها کاهش خواهد داد. چه کسی حضور میتواندحدس بزند که یک اهنگساز باید کلیه ی جلسات فیلمبرداری را حضور داشته باشد؟ این امری محتوم نیست و فیلمهایی هستند که حتی در مراحل نهایی تدوین نیز منصفی برایشان تعیین نشده است. اما اهنگسازی که عینا ضبط تصاویر را برروی نوار مشاهده می کند میتواند بازده افزونتری به کارش بیفزاید گاه ممکن است یک ملودی و یا یک ریتم زیبا  به سبب تاثیری که محیط بر اهنگساز میگذارد در ذهن او شکل بگیرد اما این تم هنوز در مراحل ابتدایی است و اهنگساز بعدها فرصت این را خواهد داشت که با توجه به دورنمایه ی اصلیی اثر ان را گسترش دهد. انچه که موسیقی را در باره ای از موارد از لحاظ ارزشهایی که میتوان کسب کند  در یک دور دائم التزاید نمی توان مکان بالایی را به موسیقی ی فیلم اختصاص داد. موسیقی ی فیلم از همان بدو تولد نتوانست نظر و تایید منتقدین را برانگیزد و گرچه مقام در خور توجهی در خلق یک فیم داشت معذالک هنوز هم مورد بی مهری شدید باره ای  از دست اند در کاران و هنردوستدان است .

این البته نمی تواند بدون دلیل باشد. توجه شدید فیلمسازان به آهنگسازان بی مایه و مصنفینی که تجسم تصویر برایشان امری محال بود ، در این بی مهری بدون تاء ثیر نیست.

هم اکنون افرادی بر مسند این کار تکیه زده اند که صلاحیتشان به وضوح مورد شبهه است. این داوری را حتا میتوان با شنیدن آثار آنها در موردشان اعمال کرد ، زیرا هر خالقی را از طریق مخلوقش می توان شناخت . در پاره ای موارد نگاهی به اسامی آهنگسازان فیلمها، می تواند تکلیف موسیقی آن فیلمها را معین کند. از این میان عده ای اساسا " صلاحیت یک موسیقیدان فیلم را فاقد هستند. منتقدینی که موسیقیی فیلم را به مثابه ی یک خصم مادرزاد از خود می رانند، بیشتر، این گونه افراد را مورد نظر قرار می دهند و عملا در مورد بقیه ی دست اندرکارانی که مقامات رفیعی را در دنیای موسیقی دارند، غفلت می ورزند .

آنها غالبا در مقایسه با سنفونی های مشهور خود را در مردود شناختن موسیقی ی فیلم ناگزیر می بینند. یک اثر سنفونیک، خود به تنهایی جاذبه های خاصی دارد، حتا در تغزلی ترین و لطیف ترین این آثار نوعی عظمت نهفته است و همین اقتدار و شکوهی که به یک قطعه ی سازی کلاسیک ، مثل سنفونی و یا هر نوع دیگری از آن می انجامد ، عده ی زیادی از منتقدین را به اشتباه می اندازد. از این رو آنها به سختی می توانند خود را متقاعد سازند که ممکن است در یک قطعه ی ساده ی موسیقی ی فیلم نیز همین جاذبه ها را بازیافت. با هر دید و معیاری به آسانی می توان پذیرفت که این باور عقیم گروهی از منتقدین پنداری نادرست است.