خارا از مردمی ترین آوازخوانان و ترانه سرایان شیلی بود که هنر خود را با جان و دل در خدمت بنای کشوری طراز نو و آزاد نهاد و تا آستانه ی مرگ در این راه مبارزه کرد. پس از آنکه دار و دسته ی پینوشه جلاد با دخالت ایالات متحده ی آمریکا، در سایه ی کشتار و خشونت حکومت را در شیلی به دست گرفت، ویکتور در روز یازدهم سپتامبر ۱۹۷۳ دستگیر شد. پس از دستگیری بسیار شکنجه شد و سرانجام در زیر چکمه های جلادان پینوشه در استادیوم شیلی زندگی را بدرود گفت اما سرگذشت قهرمانی و دلاوری او دهان به دهان از فضای خفقان آور استادیوم به بیرون درز کرد. اکنون همان طور که خود او به طور قطع می دانست ما نیز می دانیم که آوازخوانان و ترانه سرایانی چون ویکتور خارا در زمره ی سعادتمندترین هنرمندان اند، زیرا بر

همگان روشن شد که نابود کردن آوازهای خوب ممکن نیست. اینک ویکتور خارا در ردیف قهرمانانی چون تاراس شفچنکو از اوکراین رابرت برنز از اسکاتلند، جو هیل و وودی گاتری آمریکایی است که ترانه هاشان در دل و یاد مردمان جهان زنده است. تا زمانی که ما ترانه های او را می خوانیم و میشنویم و تا زمانی که شجاعت و شهامت او الهام بخش جهانیان است، ویکتور خارا هیچ گاه نمرده است.

پیت سیگر فوریه ی ۱۹۷۶                                                                                                        بیکن ایالات متحده ی آمریکا                                                                                                     ترانه ها و آوازهای من از آوازهای عاشقانه اعتراضی و شادی بخش گرفته تا ترانه های انقلابی همگی در واقعيت خلق من يعنى روستاییان و کارگران شیلی ریشه دارد. این ترانه ها و آوازها تجلی زندگی من نیز هستند، چرا که زندگی من نیز به زندگی خلق من و خلق های آمریکای لاتین بستگی دارد که در راه آزادی مبارزه می کنند